Domme vraag, maar als ze zeven minuten blessuretijd aankondigen na negentig minuten, dan is dat zevenennegentig. Klopt dat? Ik heb op mijn vingers geteld in de trein van 7.32 uur, en daarna in mijn notitieboekje, tabblad „Tijd”.
Zaterdagavond speelden Westerlo en Beveren 4-4. Beveren had in minuut 88 gelijkgemaakt. Zeven minuten toegekend. Westerlo nam de voorsprong terug op een tweede strafschop, in minuut 97. Net op het einde dus. Ze vierden dat heel uitbundig, vlak voor het vak met de bezoekende supporters. Er was een tumult, scheidsrechter Anthony Letellier gaf een rode kaart aan Laalaoui, en het spel moest nog een paar minuten verder.
En in minuut 102 maakte Olatunji gelijk. Zijn tweede goal van de match. Het eerste uitpunt van Beveren.
Honderdtwee. Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet niemand waar de blessuretijd ophoudt zolang ze niet gedaan is. Ze is extra op zichzelf. In het basket is nul op de klok nul, ik heb gekeken.
De trainer van Westerlo, Issame Charaï, zei tegen VoetbalPrimeur: “Je moet slimmer zijn want de wedstrijd was gedaan.” Hij zei ook dat ze “gewoon samenkomen, bij onze eigen supporters vieren, en dan is die wedstrijd klaar” hadden moeten doen. Ik heb de nuance genoteerd. De wedstrijd was gedaan, maar hij was niet klaar. Een voetbalmatch heeft dus twee einden, en die vallen niet op dezelfde minuut.
Er zijn er altijd twee geweest. De tweede was vroeger het fluitsignaal.
Kortom, ik heb nog veel te leren. Ik heb een tabblad „Na het einde” geopend.
Het klopt, we hebben het nagekeken: VoetbalPrimeur.be.
