De Union Rochefortoise heeft AA Gent uitgeschakeld in de Beker van België. 3-3, daarna 4-3 na strafschoppen. Rochefort speelt in D1 ACFF.
Ik las de uitslag in de frituur, in mijn weekblad. Ik heb hem herlezen. De stand was niet veranderd.
Na een uur spelen stond Rochefort 1-3 achter, na het eigen doelpunt van Luka Hoedaert. In de 68e minuut leidde Gent met 3-2. Doelman Kjell Peersman speelde de bal bij een doeltrap met de voet naar Mamadou Diallo. De verdediger stopte hem met de hand. Scheidsrechter Massimiliano Ledda oordeelde dat de bal al in het spel was. Strafschop. De Gentse spelers protesteerden, met Christian Burgess voorop. Thomas Vanhecke zette hem om.
Noteer dat ik niet tegen vooruitgang ben. Ik ben tegen deze vooruitgang. Een doeltrap ging in mijn tijd ver weg. Richting middenlijn, vaak naar niemand. Men speelde hem niet af op twee meter, onder collega’s, als een schotel aan de zondagstafel. Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk.
De rest ken ik wel. Een kleine club, een grote club, een terugkeer in de wedstrijd, verlengingen, strafschoppen. Dat is de Beker.
Nicolas Lhoist zei bij de RTBF: „Je neemt het op tegen de leider in de Pro League, die donderdag in Europa speelt. Wij zijn in Rochefort, en we slagen erin die ploeg partij te geven. Dat is gewoonweg buitengewoon.” Hij heeft gelijk. Dat woord gebruik ik niet. Hij mag het wel.
Rik De Mil zei bij Voetbalprimeur dat de uitschakeling niet aan de mentaliteit lag, en: „Het zijn mijn keuzes, dus ik moet erop afgerekend worden.” Een trainer die zo praat, die bestond vroeger ook. Niet veel.
Marcel, domme vraag, maar waren er in 1980 al strafschoppenreeksen?
Ik heb niet geantwoord. Rochefort kent zijn tegenstander na Sint-Truiden tegen Lommel, zondag. Enfin. Het is de tijd, en voor een keer lijkt ze op de andere.
Het klopt, we hebben het nagekeken: DH Les Sports+.
