Tactisch gezien… Antwerp versloeg Charleroi en verloor een week later bij Cercle Brugge. Marvin Compper verklaart het verschil met intensiteit. Ik las dat maandag in de kantine, met mijn tas koffie en de stand in derde provinciale open naast me, als een vonnis.
Intensiteit. Ken ik. Bij ons hangt dat af van het veld, de helling en het uur waarop je de kinderen moet gaan ophalen. De ene week pressen we hoog, de week erna pressen we bergop. Het niveau in derde provinciale is enorm gestegen, de mensen beseffen dat niet: wij hebben dezelfde uitschieters als Antwerp, alleen vraagt niemand ons er uitleg over op een persconferentie.
Compper zei ook dat zijn spelers zich niet hebben verontschuldigd voor hun prestatie en dat de ploeg samen wint en samen verliest. Dat zet ik dinsdag op training. Als ze met elf zijn, toch. Het collectief is het enige wat in de kantine niets kost.
Hij voegde eraan toe dat zijn ploeg de op twee na jongste van Europa is en nog niet stabiel genoeg. Ik heb de op twee na oudste van de provincie, en die is ook niet stabiel. We vinden elkaar in het midden, hè.
Zaterdag ontvangt Antwerp promovendus Lommel. Compper zegt dat je die wedstrijd niet mag overschatten, dat Cercle ook al een „must-win” was en dat zaterdag een karaktertest wordt. Ik heb mijn farde opengeslagen en „must-win” bovenaan de pagina van zondag geschreven. De afgevaardigde vroeg of het een nieuwe speler was.
Een karaktertest tegen een promovendus, dat is historisch of een schande. Ik weeg mijn woorden.
Ik hou het bij mijn 4-4-2. Thuis, zonder helling, met karakter: op een vlak veld na, hè, is dat wat ik ook zou doen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: VoetbalPrimeur.be.
