Domme vraag, maar tegen wie breek je een record? Mark van Bommel zei: „Ik heb de data van onze eerste drie matchen bekeken en we hebben telkens records gebroken.” Lopen aan hoge intensiteit, afgelegde afstanden, sprints. Ik heb alles genoteerd in het notitieboekje, tabblad „Duivels”, subtabblad „dingen die lopen”.
In hetzelfde artikel van L’Avenir zei hij ook nog dit: „Ik had jullie daar niet over moeten vertellen.” Ik heb het drie keer herlezen in de trein van 7.32 uur. Waar ging dat over? Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet ik het niet. Ik heb er speciaal een tabblad voor geopend. Het is leeg, maar het heeft wel een titel.
Wat ik wel weet, is de rest. België speelt maandag in Parijs tegen Frankrijk. Het is de vierde match van de window, de vierde in elf dagen. De bondscoach noemt het „de grootste uitdaging van onze vier matchen in deze Nations League”. De Bruyne en Tielemans zijn geschorst. Aan Voetbalprimeur zei hij: „Andere jongens moeten opstaan”. Ik begreep eerst dat ze zaten.
Er is ook een cijfer dat niemand me ooit had uitgelegd: het wordt de 80e keer Frankrijk-België, met 30 overwinningen elk. Dertig allebei. Ik heb de redactie gevraagd wat de negentien andere waard waren. Men zei me: „gelijke spelen”. Ik vond dat hard voor hen.
Records bij elke match, Louise. Dat is historisch. Ik weeg mijn woorden.
Wat me verbaast, is dat je records tegen jezelf breekt. Bij de volgende match moet je meer lopen dan het België van daarvoor, dat al meer liep dan het België van daarvoor. Maandag is het de vierde poging in elf dagen. De bondscoach zegt trouwens dat hij oplet om zijn spelers niet te overbelasten, en dat sommigen voor de vierde keer zullen starten.
En er is geen plan B. Dat zei hij aan de RTBF: „We hebben geen plan B.” Een plan B is volgens hem een wijziging van systeem, en daar is geen tijd voor. Ik heb het geel gemarkeerd.
Kortom, ik heb nog veel te leren. Vooral wat „dat” betekende.
Het klopt, we hebben het nagekeken: L'Avenir.
