Tactisch gezien is de grap voor de match een oefening. Jacob Friis, de Deense bondscoach van Finland, probeerde het vrijdag 2 oktober op de persconferentie, voor Finland-Albanië, zaterdag om 15 uur in Helsinki. Hij maakte een vergelijking met het Ronaldo-drama bij de Portugezen: „Gisteren (donderdag) is geen enkele speler met een privéjet vertrokken, dus ze zijn allemaal beschikbaar. Ik heb dus keuze te over”.
Niemand lachte in de zaal. Dat zet ik dinsdag op training. Als ze met elf zijn, toch.
Dus zondag, voor de match, deed ik het na. Map open, handdoek over de schouder. Ik zei: „Gisteren is niemand met een privéjet vertrokken, dus iedereen is beschikbaar.” Stilte in de barak. De keeper vroeg wat een jet was. De afgevaardigde keek in zijn map na of wij er een hadden. Twee spelers waren er niet, die gingen de kinderen halen. Keuze te over, bij mij, dat is als ik er twaalf heb.
Friis was moediger dan ik: hij kwam op het einde van de persconferentie terug op de zaak. „Jullie hebben de grap in het begin niet begrepen.” Een journalist antwoordde „Jawel”. Gelach. Hij had het over het karakter van de Finnen, met een gele lach, en sloot af met: „Jullie hebben mij voor een idioot laten doorgaan!”.
Ik probeerde die terugkeer ook op het einde van de causerie. Ik zei: „Jullie hebben de grap niet begrepen.” Mijn rechtsachter zei „Jawel”. De hele kleedkamer lachte. Het was de eerste geslaagde collectieve actie sinds september.
Een trainer die zijn kleedkamer doet lachen voor de match. In 1980 zou dat nooit gebeurd zijn.
We hebben verloren, maar het goot. Op een vlak veld na, hè, kwam de grap de eerste keer aan.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RMC Sport.
