Domme vraag, maar hoeveel trainers heb je eigenlijk gewoonlijk? Ik had er in het basket twee in zes jaar, en de tweede was de broer van de eerste.
Yari Verschaeren zegt zelf dertien trainers gekend te hebben in acht jaar bij Anderlecht. Ik las het in L’Avenir, in de trein van 7 u 32, en ik heb een nieuw tabblad geopend in mijn notitieboekje. Tabblad „Trainers”. Eerste lijn: Hein Vanhaezebrouck, die hem in 2018 liet debuteren. Volgende lijn: Vincent Kompany, onder wie hij een van zijn drie bekerfinales speelde. Hij zegt niet te hebben begrepen dat de directie Kompany liet vertrekken. Dat heb ik netjes opgeschreven. Daarna heb ik nog elf lege lijnen. Ik verzin geen namen, dat hebben ze me hier goed geleerd.
Dertien in acht jaar, ik heb het uitgerekend: iets meer dan anderhalf per jaar. In het basket bestaat dat niet, ik heb gekeken. Of ja, niet echt gekeken, maar ik had het geweten.
Er is nog een zin die ik niet begrijp. „Er was wel een voorstel, maar het was eerder uit beleefdheid”, zei hij over de verlenging. Ik heb op de redactie gevraagd hoe je een beleefd voorstel van een echt herkent. Freddy antwoordde meteen.
Een echt voorstel doe je voor de frietzak. Een beleefd erna.
Genoteerd. Hij zegt ook dat hij in het begin interessante aanbiedingen heeft geweigerd, omdat hij eerst een trofee wilde winnen met Anderlecht. Dat begrijp ik heel goed: je blijft voor iets. En dan zegt hij dat hij voelde dat de club niet meer op hem rekende, dat dat pijn deed, en dat hij als zondebok werd aangewezen omdat de resultaten uitbleven. Ik heb „zondebok” opgezocht in het reglement. Het is geen positie.
Nu staat hij bij Sampdoria, waar Jesper Fredberg, de ex-sportief directeur van Anderlecht, algemeen directeur is. Na een eerste competitiewedstrijd op de bank is hij basisspeler naast Lorenzo Insigne. Mijn tabblad Sampdoria heeft voorlopig maar één lijn. Dat is al rustiger.
Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: L'Avenir.
