Tactisch gezien moeten we naar de uitslag kijken. Harry Kane wint maandagavond de Ballon d’Or. Kylian Mbappé is tweede, op enkele stemmen. Lamine Yamal is derde en pakt de Kopa Trophy, die van het beste talent van het jaar. Ik las dat allemaal dinsdagochtend, mijn farde open op de keukentafel.
Joan Laporta, de voorzitter van FC Barcelona, sprak tijdens de gala met de internationale media. VoetbalPrimeur meldt zijn woorden: „Lamine Yamal heeft consequent bewezen dat hij de Ballon d’Or verdiende. Het mocht helaas niet zo zijn.” Hij gunt de prijs ook aan Kane. En hij ziet voor Yamal nog genoeg kansen.
Dan die zin: „We moeten Lamine nu omgeven met liefde en steun. Dat is wat hij nodig heeft. Hij kan de prijs volgend jaar nog winnen.”
Dat zet ik dinsdag op training. Als ze met elf zijn, toch. Bij ons wordt de man van de match gekozen in de kantine, met een handopsteking, tussen de kop koffie en het cornet frieten. Wie derde wordt, laten we niet alleen aan de toog staan. We betalen hem een frietje. Voor het collectief. En we zeggen hem dat er volgende week nog een match is. Dat is exact het verhaal van Laporta, met een gala in de plaats van de prefabbarak.
De voorzitter zegt twee dingen in dezelfde avond: Yamal verdiende het, en Kane ook. Ik spreek over mijn voorzitter enkel in de voorwaardelijke wijs, maar als hij dat zou zeggen, zou ik het begrijpen. Dat is een kleedkamer beheren. Je maakt met niemand ruzie, je houdt iedereen bij voor zondag.
Domme vraag, maar als de voorzitter de prijs aan allebei geeft, wie houdt de trofee dan in het weekend?
De Kopa Trophy staat tenminste in de juiste vitrine. Bij ons krijgt het beste talent van het jaar een nieuwe handdoek. Op een vlak veld na, hè, het is dezelfde plechtigheid.
Het klopt, we hebben het nagekeken: VoetbalPrimeur.be.
