Tactisch gezien werd de laatste speeldag in Argentinië op twee velden tegelijk beslist. Rosario Central deed zijn werk: 2-0 tegen Estudiantes de Rio Cuarto. Boca Juniors kwam tegen Defensa y Justicia niet verder dan 0-0. En in de 90e+7 scoorde Enner Valencia, ex-speler van West Ham en Fenerbahçe.
Wat het voor een trainer interessant maakt, is het beheer van de informatie. Supporters van Rosario keken op hun telefoon en dachten, ten onrechte, dat de goal van Boca was afgekeurd. De Gigante de Arroyito ontplofte. Mensen liepen het veld op om bij de spelers te zijn, en de spelers begonnen ook te vieren. De goal was wel degelijk toegekend, en het was de Bombonera die ontplofte bij het eindsignaal.
Dat probleem ken ik. Bij ons geeft op zondag om drie uur de afgevaardigde de uitslagen van de andere velden door. Hij heeft zijn gsm in de ene hand, zijn map in de andere, en hij leest luidop voor wat zijn schoonbroer hem stuurt. Eén keer heeft hij ons twintig minuten lang gered verklaard. We waren trouwens gered. Maar twintig minuten lang liet ik het 4-4-2 spelen alsof het gedaan was, en dat kun je niet trainen.
Mijn kleedkamer heeft geen VAR nodig, die heeft een afgevaardigde. Alleen heeft de afgevaardigde ook geen VAR.
In 1980 wachtten we op de krant van maandag. De titel veranderde niet in de loop van de nacht.
Boca eindigt eerste in het jaarklassement met 63 punten, één meer dan Rosario Central en drie meer dan Argentinos Juniors. Het is de 75e trofee van de club, met Leandro Paredes als aanvoerder en Juan Roman Riquelme als voorzitter. Dinsdag op training doe ik een speciale sessie: we spelen door tot het eindsignaal. De gsm van de afgevaardigde blijft in de kantine.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RMC Sport.







