Een Zwitserse match met twee Belgen erin, tja, twee ex-Belgen: voor mij is dat een Belgische match. Lausanne ontving Thun. Op de bank van Lausanne zat Luka Elsner, die zes maanden trainer van Standard was. Bij Thun stond Brighton Labeau, ex-aanvaller van Union. Ik postte het in „De Duivels van zondag” nog voor ik de stand kende. Mijn schoonbroer antwoordde met een duimpje. Hij antwoordt altijd met een duimpje.
Minuut 70: Lausanne leidt met 4-1. Dat is historisch. Ik weeg mijn woorden. Een ex-trainer uit de Jupiler die vier keer scoort, het bewijs dat onze competitie mensen vormt.
Twintig minuten later: 4-5. Thun scoorde vier keer in twintig minuten, en de laatste was van Labeau, laat in de blessuretijd. Dat is een schande. Ik weeg mijn woorden ook hier. Maar het is een ex-Unioner die scoort, dus is het historisch. Mijn thermometer geeft dus allebei aan, en hij begint langs onderen te lekken.
Het detail dat me de das omdeed: Labeau speelde pas bij Union nadat Elsner de club had verlaten. Bij Union dus nooit samen. In Zwitserland stonden ze wel in dezelfde match. Het is een teken, en ik weet nog altijd niet van wat.
Daarna heeft Lausanne-Sport de samenwerking met Elsner beëindigd. In zijn communiqué, geciteerd door Voetbalkrant, zegt de club dat resultaten doorslaggevend zijn in het profvoetbal. Ik zeg dat niet omdat ik supporter ben. Eigenlijk wel: bij 4-1 in minuut 70 had ik de trainer minstens tot minuut 70 van de week erna gehouden.
Nadine, bij 4-1 doe ik twee wissels voor de jeugd. Heeft me nog nooit een match gekost. We hebben nog nooit met 4-1 voorgestaan, akkoord.
Ik at mijn frietjes koud op, voor het moraal. Nu nemen we match per match, hè. Ook die van Thun.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Voetbalkrant.
