Arsenal heeft zondag Liverpool verslagen op Anfield, voor zijn eerste overwinning daar in 14 jaar. Ik heb een nieuw tabblad geopend in mijn notitieboekje. Het heet „vallen”.
Het feit: Timber trok Isak aan zijn shirt toen die met het hoofd op een voorzet van Barcola afging. Isak bleef recht. Geen penalty. De videoref, Stuart Attwell, oordeelde dat het trekken niet volstond om de beslissing terug te draaien, volgens de BBC.
Na de match zei de trainer van Liverpool, Andoni Iraola, tegen de BBC: „Het antwoord is dat je moet duiken, als je niet duikt, fluiten ze het niet.” En zijn aanvoerder, Virgil van Dijk, zei tegen diezelfde BBC: „We hebben 50 camera’s. Waarom moet hij klagen als er zoveel camera’s zijn. Iedereen heeft het gezien.”
Domme vraag, maar ik heb twee antwoorden van dezelfde ploeg, op dezelfde avond, en ze gaan twee kanten uit. De trainer zegt: laat je vallen. De aanvoerder zegt: niet nodig, de camera’s hebben het gezien. Ik heb ze allebei op dezelfde pagina genoteerd. De pagina heeft niet beslist.
Ik heb het nagekeken, en eigenlijk hadden de camera’s het wel gezien, want de video heeft meegekeken. Ze bekeek ook een fout van Tzolis op Gakpo en verwierp die dan. Iraola begrijpt die beslissing: de bal bleef te lang in de lucht. Dus als ik het goed volg, is rechtblijven niet genoeg, en te lang in de lucht blijven ook niet. Is er een reglementaire tijd voor de bal in de lucht? Niemand heeft me die gegeven.
In het basket bestaat dat niet, ik heb gekeken. Of toch, het heet daar een flop, maar je kondigt het niet aan op een persconferentie.
Vijftig camera’s en één man die rechtbleef. Hij was het bewijs.
Van Dijk eindigde met te zeggen dat de penalty niet is gegeven, dat ze de match verliezen, en proficiat aan Arsenal. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: The Guardian.
