Domme vraag, maar waarom moet je erbij zeggen dat een terugkeer echt is? Ravenne postte op Instagram: „De magie is nooit verdwenen. Nu is het moment om ze terug op het veld te brengen. Op 15 november begint Ronaldinho weer te spelen. In geel en rood. Ravenne-Forli. De terugkeer is echt.”
Ik heb de zin overgeschreven in mijn notitieboekje, tabblad „Uitdrukkingen”, en ik heb een nieuw tabblad geopend: „Onechte terugkeren”. Het is leeg. Ik heb het nagekeken, en eigenlijk weet niemand wat erin moet.
Wat ik weet. Ronaldinho stopte in 2015, na Fluminense. Hij speelde bij PSG, Barça en AC Milan. Hij won de Champions League in 2006, de Copa Libertadores in 2013 en het WK in 2002. En op 15 november speelt hij de 14e speeldag van groep B in Serie C. Men zegt me dat dat de derde klasse is. Ik vroeg of dat erg was. Men zei: nee, het is mooi.
Tweede mysterie, de magie. Het bericht zegt dat ze nooit verdwenen is en dat ze terug moet komen. Ik heb het drie keer herlezen in de trein van 7.32 uur. Als ze niet weg is, waar komt ze dan vandaan? Een collega antwoordde: „uit de kleedkamer”. Ik zoek het uit.
De magie kondigden we vroeger niet aan. Die zag je op zondag. Enfin. Het is de tijd.
Derde punt, een preciezer. In juni zei de eigenaar, Ignazio Cipriani, dat Ronaldinho „zeker deel zou nemen aan een competitiewedstrijd, misschien nog een paar extra”. Ik hou van die zin. Er zit een zekerheid in en een misschien, zoals in een eerlijke weersvoorspelling. Hij ontkende ook dat het een marketingstunt was en kondigde aan dat de speler in het kapitaal van de club stapt. De truitjes dragen zijn merk, R10.
De doelstelling is een „laatste doelpunt als professional”. Ik heb genoteerd dat men het laatste aankondigt vóór het eerste. Ravenne is tweede, op acht punten van Spezia, na tien speeldagen.
Kortom, ik heb nog veel te leren. Mijn tabblad „Onechte terugkeren” blijft open.
Het klopt, we hebben het nagekeken: DH Les Sports+.
