Zinédine Zidane heeft een rechtsback uit de Duitse tweede klasse opgeroepen. Saël Kumbedi, 21 jaar, Wolfsburg. Eerste oproeping bij de A-ploeg. Ik las dat maandag in de frituur. Ik heb het herlezen. De naam was niet veranderd.
De jongen zat bij de beloften. Gérald Baticle had hem geselecteerd voor Italië, vrijdag in Brest, en Engeland, maandag in Bristol. Pierre Kalulu meldde forfait. Een paar uur later kwam de oproep. Een paar uur. In 1980 hadden we op de postbode gewacht.
Ik kijk naar de cijfers, want cijfers vieren geen feest. Een miljoen euro toen Lyon hem in 2022 bij Le Havre weghaalde. Zes miljoen toen Wolfsburg hem kocht, afgelopen 1 januari, na zes maanden huur. De prijs is met zes vermenigvuldigd. De speler zelf is rechtsback gebleven. Dat stelt gerust.
Wolfsburg is in mei gedegradeerd. Barrage tegen Paderborn, 0-0 en 2-1 na verlengingen. Eerste degradatie uit zijn geschiedenis, na een aanwezigheid in de Bundesliga sinds 1997. Kumbedi speelde dat seizoen 28 wedstrijden. Hij is gebleven. Hij is basisspeler bij Tobias Strobl sinds het begin van dit seizoen.
Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk. In mijn tijd kreeg een speler die met zijn club degradeerde geen oproeping. Hij kreeg een brief van de club, en maandag ging hij weer werken. Vandaag degradeer je in mei en stijg je in november, langs een andere deur.
Marcel, dat is historisch. Ik weeg mijn woorden.
Nadine weegt haar woorden al twintig jaar. De weegschaal moet moe zijn.
Noteer dat ik niet tegen vooruitgang ben. Een jongen die elke zaterdag speelt en die men komt halen, lijkt me zelfs een vrij oud idee. Debuut in de Ligue 1 op 17 jaar, 62 wedstrijden voor Lyon, negen interlands bij de beloften. Een sobere lijst. Enfin. Het is de tijd.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RMC Sport.






