Domme vraag, maar hoe kan een speler een doelpunt maken en het kwijtraken door een ploegmaat?
Ik herbegin. Zaterdagavond verloor Portugal in Braga met 1-4 van Denemarken in de Nations League. In de 39e minuut scoorde Rasmus Højlund. Het doelpunt werd afgekeurd. Niet voor hem: voor buitenspel van Joakim Maehle, in de opbouw van de fase. Ik las de zin drie keer in de trein van 7.32 u en markeerde „opbouw” in mijn notitieboekje, groen tabblad, dat van de woorden die ik nog niet begrijp.
Opbouw. Zoals bij een gebouw. Als ik het goed begrijp, had Højlund het dak gelegd, maar stak er een baksteen eronder uit. Alles wordt afgebroken. In het basket bestaat dat niet, ik heb gekeken: als de bal erin gaat, controleert niemand waar de spelmaker drie passes eerder stond.
Ik vroeg aan Freddy, die trainer is, of dat klopte. Hij antwoordde met een theorie over de helling van zijn veld. Genoteerd, oranje tabblad.
Het mooiste komt nog. In de tweede helft maakte Højlund twee doelpunten, het tweede in de 57e minuut. Hij heeft dus drie keer gescoord en er worden hem twee geteld. Ik heb het nagekeken, en eigenlijk vindt niemand dat raar.
Er was ook een strafschop in de 43e minuut, genomen door Højbjerg na een hands van Rúben Dias en een tussenkomst van de VAR. Dan Andersen met het hoofd op een vrije trap in de 75e, en Bernardo Silva voor Portugal in de 90e+3. Bernardo Silva scoorde in de blessuretijd. Ik weet nog altijd niet hoeveel dat er waren.
Buitenspel in de opbouw is het enige buitenspel dat ik ooit begrepen heb: het is altijd tegen ons.
Voor de match werd een spandoek „Obrigado, Capi7ao” ontrold voor Cristiano Ronaldo, die er niet was. De 7 vervangt de t. Dat had iedereen tenminste meteen begrepen. Zonder VAR.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RMC Sport.







