Domme vraag, maar kan je iemand nadoen die er niet is? Donderdag maakte Rasmus Højlund in het Parken Stadion in Kopenhagen de gelijkmaker voor Denemarken in de 53e minuut, 2-2 tegen Portugal. Daarna vierde hij zijn doelpunt met de „Siuuu” van Cristiano Ronaldo.
Alleen was Cristiano Ronaldo er niet. Hij verliet woensdag het trainingskamp van Portugal, met een privéjet naar Madrid, na spanningen met bondscoach Jorge Jesus. Hij speelde niet. Ik heb het twee keer herlezen in de trein van 7.32 u, vrijdag, en ik heb een nieuw tabblad geopend in mijn notitieboekje: „vieringen voor een afwezige”.
Men zegt me dat een viering in het voetbal voor iemand is. Voor de tribune, voor de familie, voor de tegenstander. Deze was voor een man die niet in het stadion zat. In het basket bestaat dat niet, ik heb gekeken: daar vier je voor de mensen die er zijn, anders zien ze niets.
Er was wel volk voor Ronaldo. Voor de match hadden Portugese en Deense supporters spandoeken van steun meegebracht. Het stadion dacht dus aan hem langs beide kanten, en Højlund ook, op zijn manier. Hij is misschien wel de meest aanwezige speler van de match.
Portugal scoorde daarna nog twee keer, via Vitinha met het hoofd in de 67e minuut en João Félix in de 87e. Eindstand 4-2. Over de toekomst wilde ik meer weten. Volgens Portugese media, geciteerd door HLN, is zijn interlandcarrière misschien voorbij; volgens 7sur7 beloofde hij uitleg te geven en kondigde hij zijn internationale afscheid niet aan.
In 1980 vierde men voor wie er was. Dat was al volk genoeg.
Jorge Jesus zei aan 7sur7 dat „het belangrijkste vandaag de match was”. Genoteerd. De match is het enige wat iedereen helemaal gezien heeft. Kortom, ik heb nog veel te leren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: 7sur7.
