Tactisch gezien moeten we bij het begin beginnen. Eindhoven stond in de Nederlandse beker met 2-0 voor tegen Volendam, en Volendam kwam voor de rust terug tot 2-2. Dat scenario ken ik vanbuiten. Je staat voor, je laat je gaan, de afgevaardigde begint al de hesjes op te ruimen, en in de rust geef je je kleedkamerpraatje terwijl de gsm trilt in je zak.
En dan de 55e minuut. Rayan Buifrahi, een Belgische flankaanvaller van 21, pakt de bal net voorbij de middenlijn. De keeper, Roy Steur, staat ver van zijn doel. Buifrahi waagt zijn kans. Lob. 3-2. Eindhoven loopt daarna opnieuw uit, krijgt nog een goal tegen, en wint met 5-3.
Zondagavond heb ik mijn farde opengedaan om de fase uit te tekenen. Een pijl, een rondje, een tweede pijl die heel hoog gaat. Op papier is het simpel. Op mijn veld 2 is het anders: vanaf de middenlijn, bergaf, is de bal eerder aan het doel dan jij. Bergop komt hij terug. Je moet in de rust je kant kiezen, dat is het hele vak.
Wat mij interesseert, is het parcours. Een deel van zijn opleiding bij Club Brugge tussen de U13 en de U16, dan KV Oostende, dan MVV Maastricht in 2023, in de Nederlandse tweede divisie. Terug naar Club NXT in de zomer van 2025: 22 wedstrijden in de Challenger Pro League en één doelpunt vorig seizoen. Deze zomer tekende hij transfervrij bij Eindhoven, contract tot medio 2028. Hij zei eerder dat hij zich er vanaf de eerste dag thuis voelde, met veel vertrouwen.
Vertrouwen werk ik ook aan. Op dinsdag. Als ze met elf zijn, toch. Ik heb tegen mijn rechtsbuiten gezegd dat hij het vanaf de middenlijn mocht proberen. Hij vroeg aan welke kant van de middenlijn, met die helling.
Een lob vanaf het middenveld. Dat bestond tenminste al vroeger.
Dinsdag probeer ik het op training. Op een vlak veld na, hè.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Voetbalkrant.
