Tactisch gezien heeft Anderlecht donderdagavond met 1-0 verloren op het veld van Dinamo Zagreb, in de Europa League. Penalty in de slotseconden. De VAR komt tussenbeide, de scheidsrechter wijst naar de stip: Oleg Reabciuk raakte de bal met de arm toen hij probeerde te tacklen om hem te onderscheppen.
Ik las de reacties op Walfoot, vrijdagmiddag, op de motorkap van de auto voor het terrein. Andrew Omobamidele zei: „Hoe had Oleg in dat geval zijn armen op de rug kunnen houden? De vraag stellen is ze beantwoorden.” Ik, ik heb die vraag in de kleedkamer gesteld. Dinsdag haalde ik de farde boven, pagina „verdediging”, en zette ik de oefening op: glijdende tackle, handen op de rug.
Resultaat. Onze linksachter gleed twee meter over het kunstgras zonder de bal te raken, of iemand anders. De tweede bleef staan voor hij vertrok, om na te denken waar hij zijn ellebogen moest laten. De derde vroeg of hij zijn drinkbus mocht vasthouden, „om zijn handen bezig te houden”. Ik zei nee. Hij tackelde toch met de drinkbus.
Het niveau in derde provinciale is enorm gestegen, de mensen beseffen dat niet: we hebben dezelfde armenproblemen als de Europa League. Wat we niet hebben, is iemand die naar het beeld kijkt. Bij ons raakt de bal een arm, kijkt de afgevaardigde op van zijn pistolet, zegt hij „ik heb niks gezien”, en we spelen opnieuw. Mijn kleedkamer heeft geen VAR nodig, die heeft een afgevaardigde die zit te eten.
Léo Pétrot zei het eenvoudig: „Je kunt hem toch niet de armen afhakken! Het is verschrikkelijk frustrerend.” Ik bevestig, ik heb dinsdag nagekeken, het kan niet. Ik probeerde zelfs de tussenoplossing, armen gekruist over de borst. De speler viel op zijn rug als een strijkplank, en het kostte drie minuten om hem recht te krijgen, bijna een VAR-moment.
Domme vraag, maar als je tackelt zonder armen, waarmee kom je dan weer overeind?
Anderlecht blijft op nul op zes, na Lyon en Zagreb, en speelt zondag in de Beker van België op bezoek bij Beerschot, medeleider in de Challenger Pro League. Pétrot wil de kwalificatie „met goed voetbal”. Wij spelen zondag ook. Richtlijn van de causerie: geen tackles. We blijven rechtop staan, armen langs het lichaam, zoals op de ploegfoto.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Walfoot.
