De bal was binnen, het stadion riep, en daarna gebeurde er zes minuten lang niets meer. De VAR, bediend door Ken Vermeiren, bekeek een mogelijke fout van Moussa Diakité in de fase voor de goal van Marten Winkler.
Louise sloeg haar boekje open op het tabblad VAR, dat begint vol te raken.
Domme vraag, maar de goal was al gemaakt, de mensen hadden al geroepen, en dan gaan we zes minuten beslissen of dat geroep meetelde. Ik heb het geklokt op mijn gsm. In het basket is zes minuten een heel quarter, en daar weet je wanneer het stopt, ik heb gekeken. Hier heb ik gevraagd waar we precies op wachtten. Drie mensen gaven me drie antwoorden, en geen enkel ging over Diakité.
Bij DAZN begrepen de twee analisten het ook niet. Tim Matthys zei: “Wij krijgen één herhaling te zien en hebben het eigenlijk meteen gezien. Waarom duurt dit dan zo lang?” Peter Vandenbempt vond dat Diakité al aan het vallen was en dat er geen voldoende reden was om de goal af te keuren. Hij had een voorstel voor de wachttijd: “Misschien kunnen we een leuke videoclip geven, of een Aziatische kortfilm. Dat duurt niet zo lang. Dan heeft iedereen er nog iets aan”
Na die zes minuten werd de ref naar het scherm langs het veld gestuurd, het scherm met het beeld dat iedereen al gezien had. Hij keurde de goal goed.
Mijn kleedkamer heeft geen VAR nodig, die heeft een afgevaardigde. Zes minuten, bij ons is dat de tijd om de kaarten terug te vinden in de map. En dan zijn we al opnieuw aan het spelen.
Louise schreef nog één lijn op: de score na de controle was dezelfde als ervoor. 3-0.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Voetbalkrant.
