Tactisch gezien… PSG won zaterdag met 3-1 van Le Mans, en het moment dat mij interesseert, is na een uur spelen. Luis Enrique deed een viervoudige wissel. Vier tegelijk. Kvaratskhelia kwam erin en scoorde op zijn eerste bal, in de 61e, na een schot van Fabian Ruiz dat door de doelman van Le Mans, Nicolas Kocik, werd afgeweerd.
Zondagochtend heb ik mijn farde opengedaan, met een kop koffie, en ik heb naar de basiself van PSG gekeken. Geen Pacho, geen Marquinhos, geen Nuno Mendes, geen Vitinha, geen Doué, geen Kvaratskhelia, geen Dembélé. Ook ik begin sommige zondagen zonder zeven titularissen. Het verschil is dat hij na een uur spelen iemand brengt die op zijn eerste bal scoort.
Die viervoudige wissel heb ik al eens gedaan. Eén keer. Twee waren om de kinderen te gaan halen, één voor de afgevaardigde die de kantine moest sluiten. De vierde kwam erin en raakte zijn eerste bal. Naar de zijlijn, maar geraakt heeft hij hem.
Le Mans had in de 54e gelijkgemaakt via Louis Mafouta. En hun trainer, Patrick Videira, legde uit wat er daarna gebeurde: „Vanaf het moment dat we gelijkmaakten, kwamen we in een soort euforie terecht en verloren we die tactische discipline.” Dat ken ik vanbuiten. Bij ons maak je gelijk, het blok schuift twintig meter naar voren, en in ons geval schuift het ook de helling op.
Akliouche maakte in de 68e de 3-1, op de eerste paal, zijn eerste doelpunt voor Parijs. Luis Enrique zei dat hij de beste speler van de match was: „Ik hou van alles wat Maghnes Akliouche doet: de manier waarop hij speelt als doelpuntenmaker, flankspeler, middenvelder, zijn technische, fysieke capaciteiten.” Een speler die drie posities invult, dat zet ik dinsdag op training. Als ze met elf zijn, toch.
Domme vraag, maar als je vier spelers tegelijk wisselt, is het dan nog dezelfde ploeg?
Dame Gueye trof in de 71e de lat, Doué miste in de 90e+3 een strafschop. 3-1, derde zege op rij, vijfde plaats op drie punten van Monaco. Woensdag trekken ze naar Manchester City.
Het klopt, we hebben het nagekeken: franceinfo.
