Tactisch gezien, de aftrap. Iedereen trekt zich niets aan van de aftrap. Ik werk er dinsdag aan op training. Als ze met elf zijn, toch.
Zaterdag gaf het Bayern van Vincent Kompany de aftrap in Augsburg. Terugspeelbal naar Manuel Neuer. De doelman neemt zijn bal te ver mee bij de controle, Robin Fellhauer pikt hem af en scoort in het lege doel. Zes seconden. Het snelste doelpunt uit de geschiedenis van de Bundesliga, drie seconden sneller dan het oude record.
Wat ik zie, is een pressing vanaf de aftrap. Een aanvaller die vertrekt op het fluitsignaal alsof iemand hem heeft verteld dat de kantine sluit. Dat zet ik op training. Bij ons is de eerste die loopt vaak degene die de bal moet gaan halen die onderaan veld 2 is weggerold, want een aftrap op een helling is al een omschakeling.
Vincent trok een twijfelachtig gezicht. Ik ken dat gezicht. Dat trek ik zelf als mijn afgevaardigde zijn farde opent en ontdekt dat hij de wedstrijdkaarten vergeten is. Je hebt alles voorbereid, en het eerste wat er gebeurt, had je nooit getekend.
Na ongeveer 40 minuten had Augsburg volgens HLN 1,75 xG tegen 0,72 voor Bayern. Mijn xG reken ik uit aan de frituur: één per gemiste kans, voor het collectief. Harry Kane miste nipt de gelijkmaker in de 45e+3, 1-0 bij de rust.
In 1980 zei men goeiedag voor men scoorde.
Ik noteer het, Marcel. Maar ik zeg het toch: het niveau in de Bundesliga is bij de aftrap enorm gestegen. De mensen beseffen dat niet. Zondag om drie uur laat ik de mijne weer naar voren spelen. Op een vlak veld na, hè.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RMC Sport.
