Tactisch gezien moet je kijken waar het vertrek valt. Kürsat Kaplan, al vijf jaar videoanalist bij Gent, vertrekt met onmiddellijke ingang. Hij sluit aan bij de staf van Burak Yilmaz bij Çorum FK, in de Turkse eerste klasse. En zaterdagavond speelt Gent, medeleider, bij Zulte Waregem, in de Elindus Arena. Speeldag 8, meteen na de interlandbreak.
Met onmiddellijke ingang. Ik heb het twee keer herlezen. Bij ons is een vertrek met onmiddellijke ingang de keeper die na de rust niet meer terugkomt omdat zijn auto verkeerd geparkeerd staat.
Ik heb ook een videocel. Ze heet Roger. Roger is afgevaardigde, hij heeft een farde en een gsm, en hij filmt de match vanuit de kantine, door het raam. Veld 2 loopt schuin, dus de helft van de tweede helft zie je vooral de lucht. Op dinsdag bekijken we dat samen in de prefabkleedkamer. We analyseren de omschakelingen. Tenminste, wat we ervan zien tussen twee wolken.
Vijf jaar is lang voor een videoanalist. Bij ons haalt zelfs de ballenzak die termijn niet. Ik zeg het als collega: bij de technische staf van een trainer in eerste klasse terechtkomen, dat verdient respect. Mijn technische staf is Roger en de ballenzak.
Wat mij interesseert, is wat nu volgt. Wie knipt de beelden voor Zulte? Iemand knipt ze, hè. In een profclub is er altijd iemand. Het niveau in derde provinciale is enorm gestegen, de mensen beseffen dat niet. En in eerste klasse al evenmin.
“Domme vraag, maar als een videoanalist met onmiddellijke ingang vertrekt, laat hij zijn video’s dan achter of neemt hij ze mee? Ik heb de vraag genoteerd in het tabblad ‘mysteries’.”
Ik heb Roger dezelfde vraag gesteld. Hij zei dat hij zijn video’s op zijn gsm bewaart, tussen de foto’s van de communie van zijn kleindochter en een recept voor stoofvlees. Dat zet ik dinsdag op training. Als hij nog batterij heeft, toch.
Zondag om drie uur, als Roger een telefoontje uit Turkije krijgt, laat ik de match filmen door de kine.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Voetbalkrant.
