België heeft met 4-1 verloren in het Stade de France. Maar van de 35e tot de 77e minuut heeft het voorgestaan. Ik wil dat dat ergens genoteerd staat.
In de 35e minuut volgens RMC Sport stuurt Roméo Lavia een grote bal die de Franse defensie openrijt, Dodi Lukebakio scoort. In de WhatsAppgroep „De Duivels van zondag” schreef ik: historisch, ik weeg mijn woorden. Zonder De Bruyne, zonder Tielemans, allebei geschorst, met Maarten Vandevoordt voor zijn eerste match in het Belgische doel. Er was net een generatie geboren op mijn zetel.
In de 77e minuut maakt Désiré Doué gelijk met een schot aan de rand van de zestien. Vier minuten later zet Rayan Cherki Frankrijk voor op een voorzet van Michael Olise. Daarna scoort Olise in de 88e minuut, en nog eens in de blessuretijd. Vier goals in 14 minuten. Ik schreef: een schande, ik weeg mijn woorden. Mijn schoonbroer stuurde een duimpje. Ik heb hem uit de groep gezet, en er weer in, het is familie.
Dus, in dezelfde match: historisch en een schande. Mijn thermometer is niet kapotgegaan, hij heeft allebei na elkaar gedaan, als een Schotse douche.
Nathan Ngoy zei aan Sporza: „Er moeten dingen veranderen, want 4-1 is niet normaal.” Daar ben ik het mee eens. Hij voegde eraan toe: „Te veel inzakken heeft ons zuur opgebroken vandaag.” Timothy Castagne zei aan VTM: „Zo laag gaan staan was trouwens niet het plan van de coach, hij wilde dat we druk bleven zetten.” Ngoy sloot ook vermoeidheid na vier wedstrijden in korte tijd uit. Ik had ze genomen, die uitvlucht. Ze lag daar, helemaal proper.
Met 1-0 leiden en eindigen op 4-1. In 1980 had men tenminste het einde afgewacht om in te storten. Ah nee. Dat is wat ze gedaan hebben.
In de stand van groep A1 heeft Frankrijk drie punten voorsprong op Italië en staan wij nog een punt achter Italië. Ngoy herinnerde eraan dat er nog twee wedstrijden zijn en dat we die moeten winnen. Twee overwinningen, dat zou historisch zijn. Enfin, niet slecht. Nu nemen we match per match, hè.
Het klopt, we hebben het nagekeken: The Guardian.
