De RTBF toonde beelden in het journaal van 13 uur. Daarna in dat van 19.30 uur. De dag nadien. Ze heeft ze gekocht.
Ze had de rechten niet. Dus gebruikte ze de zogenaamde „access news”. Een media die de rechten niet heeft, koopt een kort fragment van de zender die ze wel heeft. Hij zendt het uit in zijn journaals, om te informeren. En hij zet de naam van de eigenaar in beeld. „Images RTL”. „Images TF1”. Ik dacht aan een spelfout.
Meestal een minuut. Soms 90 seconden. Zichtbaar gedurende 24 of 48 uur. Daarna mag je er op antenne niet meer aan terugdenken.
De prijs. Van 500 tot 1500 euro per begonnen minuut, naargelang de competitie. De begonnen minuut. Eén seconde te veel, en je betaalt de volgende. Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk.
Mijn papieren weekblad koop ik één keer. Ik lees het maandag in de frituur. Dinsdag lees ik het opnieuw. Het vervalt niet. Niemand heeft er „foto’s van een andere krant” in geschreven. De score erin verandert niet, ik heb het meermaals nagekeken.
Domme vraag, maar uw krant, Marcel, hoeveel minuten heeft die?
Die heeft geen minuten. Die heeft pagina’s. Dat is het verschil.
Noteer dat ik niet tegen vooruitgang ben. Ik ben tegen de vooruitgang die je huurt voor achtenveertig uur. De voorwaarden kunnen variëren, zegt de RTBF. De prijs ook.
Enfin. Het is de tijd.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RTBF Sport.
