Tactisch gezien moeten we naar de rust kijken. 7-0 voor Engeland, en Mark Bellingham maakte zes goals en gaf de assist bij de zevende. Hij zat overal in. Bij ons, als een speler overal in zit, zijn de anderen hun kinderen gaan halen.
De match was zondag, in Cambridgeshire, een vriendschappelijke tegen Ierland. De ploeg heet officieel „England Over 50s”. Eindstand: 13-1. Na de pauze maakte hij er maar één. Eén enkele. Bij ons heet zoiets ‘de inspanning doseren’, en meestal heeft het te maken met de frieten die al klaarstaan in de kantine. Dat zet ik dinsdag op training. Als ze met elf zijn, toch.
Ik las het allemaal in HLN, op maandag, met de stand van derde provinciale ernaast open, zoals altijd. De man speelde ongeveer 25 jaar in de lagere Engelse reeksen en scoorde er meer dan 700 keer. Ze noemden hem de „Pelé van het amateurvoetbal”. Hij stopte in 2019, op 43 jaar. Ondertussen werkte hij voor de politie, en vandaag is hij de manager van zijn zonen, Jude bij Real Madrid en Jobe bij Dortmund.
Diezelfde zondag scoorde Jude in de 0-3-zege van Real op het veld van promovendus Racing Santander. Dus de vader scoorde, de zoon scoorde, iedereen scoorde. Ik trek geen conclusie. Ik stel alleen vast dat de vader er zeven maakte.
Domme vraag, maar als je ouder dan 50 moet zijn, heeft hij net de juiste leeftijd, toch?
Wat mij interesseert, is het profiel. Een aanvaller die scoort, die anderen laat scoren, en daarnaast de carrière van twee profvoetballers beheert. Mijn spits beheert vooral de sleutel van de kantine. Het niveau in derde provinciale is enorm gestegen, de mensen beseffen dat niet, maar zeven goals in één namiddag hebben wij nog nooit gehaald, zelfs niet bergaf.
Ik heb de naam toch in mijn farde geschreven, onder mijn twee aanvallers. Met potlood, want de afgevaardigde zegt dat wij de leeftijd voor die categorie niet hebben.
Het klopt, we hebben het nagekeken: HLN.
