Tactisch gezien moeten we terug naar 22 oktober 2011. Bournemouth verliest met 2-1 thuis van Bury, in League One, de derde Engelse divisie. Na die match staat de club 21e, met 12 punten uit 14 wedstrijden. Vijftien jaar dag op dag later, donderdag om 20.00 uur Britse tijd, ontvangt het de AC Milan in de Europa League.
Ik heb mijn farde opengedaan bij het hoofdstuk klassement. 21e met 12 punten uit 14 wedstrijden, dat zijn cijfers die ik op maandag bekijk als een vonnis. Ik ken dat. Het verschil is dat het bij hen een vervolg kreeg.
Ik zeg niet dat mijn derde provinciale binnen vijftien jaar Milan ontvangt. Ik zeg dat de weg bestaat. Op een vlak veld na, hè. Bournemouth beleeft zijn eerste seizoen in Europa en won zijn eerste twee wedstrijden. Tegen Sturm Graz, 3-0, waren er 12.070 toeschouwers, de grootste opkomst van de club in de 21e eeuw. Hun stadion is veruit het kleinste van de Premier League, en ze breiden het uit. Ik heb ook een uitbreidingsproject: de kantine. Twee tafels extra, als het kaarttornooi iets opbrengt.
Aan de overkant staat Ruben Amorim, ex-trainer van Manchester United. Milan is vierde in de Serie A, 15 punten uit zeven wedstrijden, vier punten achter Inter. En Luka Modric, 41 jaar, zou moeten spelen: vijf basisplaatsen dit seizoen. Ik heb ook een middenvelder van 41. Hij speelt de eerste helft, daarna gaat hij de kinderen halen.
Tony Pulis zei tegen de BBC dat de club uit zijn geboortestad in tien jaar het droomland heeft bereikt. Joe Partington zei het eenvoudiger: „Het is Bournemouth tegen AC Milan in een officiële Europese wedstrijd.” Dat is nog eens een causerie. Eén zin, iedereen snapt het.
Freddy, vijftien jaar om van 21e naar Milan te gaan. Jij, hoelang sta je al 9e?
Ik antwoordde dat het niveau in derde provinciale enorm gestegen is. Ze drong niet aan. Vanavond kijk ik naar de match met mijn handdoek over de schouder en het klassement van 2011 uitgeprint ernaast.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BBC Sport.
