Zondag ontving Brighton Crystal Palace in de Premier League. In de 7e minuut kreeg Diego Gomez de bal in de middencirkel. Hij zag dat de doelman, Benitez, te ver van zijn doel stond. Hij schoot. Doelpunt. Daar heb ik niets op aan te merken. Een schot vanaf de middenlijn, dat gebaar heb ik gekend. Het is niet veranderd.
Het is de rest die veranderd is.
Twee dagen eerder had een supporter van Brighton in een tweet geschreven, ik citeer Sporza: „Zondag zou een geweldige dag zijn voor Diego Gomez om vanaf de middenlijn te scoren.” De tweet ging de wereld rond, naar het schijnt. Het doelpunt ook.
In 1980 deden we ook voorspellingen. Aan de frituur, op maandag, met het weekblad open. Het probleem was dat we ze op maandag deden. Voor de match van de dag voordien. We hadden altijd gelijk. Niemand heeft ons ooit geciteerd.
Vandaag schrijft een supporter op vrijdag een zin en op zondag voert een speler die uit. Ik zeg niet dat het slecht is. Ik zeg dat de toekomst vroeger op haar plaats bleef. Ze kwam zondag om drie uur, en we ontdekten ze samen, in de plensregen.
Domme vraag, Marcel, maar hebt u zelf ooit voorspellingen gedaan voor een match?
Ik heb er één gedaan. Anderlecht-Standard 1976. Ik had gezegd dat het zou regenen. Het heeft geregend. Ik heb het nergens opgeschreven. Het was een andere tijd, je hield je heldendaden voor jezelf.
Voor de rest: Brighton stond voor dat doelpunt al met 1-0 voor na een eigen doelpunt, 3-0 na tien minuten, en de match eindigde op 5-0. Volgens Sporza was het pas de 9e keer in de geschiedenis van de Premier League dat een ploeg in minder dan tien minuten met drie doelpunten voorstond. Een competitie met minder geschiedenis dan ik. Noteer dat ik niet tegen vooruitgang ben. Ik ben tegen die vooruitgang die de doelpunten aankondigt voor we ze zien. Enfin. Het is de tijd.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Sporza.
