La Louvière heeft een nieuwe trainer. Sven Vandenbroeck, 47 jaar. Hij volgt Edward Still op. Het communiqué kwam donderdagnamiddag uit.
Ik las het maandag in de frituur, in mijn weekblad. De score was niet veranderd. Het organigram wel.
Eerst stelde de club een technisch directeur aan, Jacky Mathijssen. Pas daarna de trainer. In 1980 zou dat nooit gebeurd zijn. De voorzitter koos de trainer. De voorzitter had een sigaar en een mening. Hij vergiste zich soms, en dat was het leven.
Ik verneem dat de twee mannen samengewerkt hebben bij OHL en in Griekenland. Mathijssen was zijn mentor voor het UEFA Pro-diploma. Een diploma om te trainen. In mijn tijd had je gespeeld, en dat volstond. Noteer dat hij gespeeld heeft. Mechelen, Lierse. Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk.
De rest las ik langzaam. Lierse en Zulte Waregem op de bank, de Challenger Pro League in april 2025. Adjunct van Hugo Broos bij Kameroen, de Afrika Cup. Zambia. FAR Rabat, een Marokkaanse beker. Wydad Casablanca. Volgens 7sur7 is hij terug in de Jupiler Pro League. Ik zeg eerste klasse. Die is niet verhuisd, alleen de naam is vertrokken.
Een Afrika Cup, Marcel. Een Afrika Cup. Dat is historisch.
De club schreef dat ze „verheugd” was om hem voor te stellen. Met een uitroepteken. Ik had het niet gezet. Hij sprak over solidariteit, „met de staf, de spelers en onze supporters”. De staf. In 1980 was de staf de verzorger en zijn emmer.
Enfin. Het is de tijd.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Walfoot.






