Tactisch gezien is het eenvoudig. Maxim De Cuyper staat na negen speeldagen eerste in het klassement van de Fantasy Premier League, met 69 punten. Erling Haaland is tweede, met 68. Eén punt. De verdediger van Brighton voor de aanvaller van Manchester City.
Alleen: het spel heeft hem nog altijd als verdediger staan, terwijl hij bij Brighton heel hoog speelt. Dat ken ik. Ik heb thuis een linksachter die al drie seizoenen als linksachter in mijn map staat en die ik elke match terugvind bij de zestien van de tegenstander. Het verschil: mijn afgevaardigde geeft hem daar geen punten voor. Hij geeft hem een opmerking.
En het reglement helpt. Een verdediger krijgt vier punten als hij minstens zestig minuten speelt, blessuretijd niet meegerekend, zonder dat er een doelpunt tegen komt tijdens zijn speeltijd. De Cuyper scoort dus als een aanvaller en pikt de bonus van de verdediger mee. Ik kijk naar zijn overzicht: zeventien punten tegen Aston Villa (4-0, een doelpunt, een assist, clean sheet inbegrepen), elf op Coventry City (0-5, een assist), vijftien op Sunderland (een doelpunt, geen tegendoelpunt), negen op Manchester City (0-1, een assist, geen tegendoelpunt). En dan nul bij Chelsea, verloren met 4-3, en maar één punt op Liverpool, verloren met 2-0.
Die twee avonden oordeel ik niet. Ook ik tel de punten van mijn linksachter niet meer als we vier keer geslagen zijn. Ik tel de spelers die er nog zijn voor het frietje achteraf.
Een verdediger die aanvalt. Dat noemden we vroeger een verstrooide verdediger.
Het mooiste vind ik de voorwaarde van zestig minuten. Bij ons heb ik na zestig minuten al twee wissels gedaan om de kinderen te gaan halen. Mijn clean sheet hangt af van de planning van de ouders.
Dinsdag zet ik dat op training: de flankverdediger die opschuift, het blok dat achteraan standhoudt. Als ze met elf zijn, toch. En ik heb de afgevaardigde al gezegd dat hij me in zijn map als verdediger moet noteren, mocht ik moeten invallen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: VoetbalPrimeur.be.
