Het clubcommuniqué spreekt over het bewaren van « de geschiedenis en de tradities van die historische pub, die onlosmakelijk verbonden is met het Racecourse Ground en met Wrexham AFC sinds de oprichting in 1864 ». Er staat ook dat de aankoop « in de lijn ligt van de strategie om de toekomst van de club en haar belangen te beschermen door de sleutelplaatsen in het leven van de club veilig te stellen ».
Marcel heeft die zin twee keer gelezen, in de frituur, op maandag, zoals altijd.
Een club ontstaat in een café in 1864. Honderdzestig jaar later kopen haar eigenaars het café. Vroeger ging je binnen voor een pint en je ging weer buiten. Nu ga je binnen in een groep. Ik bekritiseer niet. Ik vergelijk. Enfin. Het is de tijd.
De uitbater blijft dezelfde. Wayne Jones houdt The Turf al twintig jaar open en blijft de zaak beheren. Hij zei aan de BBC dat de pub « een vast trefpunt blijft voor de supporters, op matchdagen en op andere dagen », en dat « de spelers zich nog in de jaren 40 in de pub omkleedden voor ze het Racecourse Ground opliepen ».
Eric Allyn, wiens familie sinds 2024 via Red Dragon Ventures minderheidsinvesteerder is van de club, zei aan de BBC: « Sinds we in 2024 via Red Dragon Ventures in Wrexham AFC investeerden, zijn de stad, de gemeenschap en de club een tweede thuis geworden. Door The Turf in de groep op te nemen, verzekeren we de toekomst van de pub op lange termijn en bewaren we daarmee zijn geschiedenis en die van de club. »
Tactisch gezien verandert dat niks aan het blok. Maar een club die eigenaar is van haar café, dat is een club die haar inkomsten in de hand heeft. Bij ons betaalt de kantine de hesjes, niet omgekeerd. Op een vlak veld na, hè.
Het Racecourse Ground ontving in maart 1877 zijn eerste interland van Wales en blijft het oudste stadion ter wereld waar nog internationale wedstrijden worden gespeeld. De club laat weten dat de aankoop ook dient om de fanzone aan Mold Road te verbeteren.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BBC Sport.
