Tactisch gezien speelt de Belgische U17 vrijdag om 14 uur tegen Vietnam, in Doha. Dan Mali op de 23e, dan Nieuw-Zeeland op de 26e. Maar wat mij interesseert, is de aanloop.
Kapitein Elie Mbavu, verdediger van Jong Genk, zei tegen HLN: „We hebben dus ook geen PlayStation naar hier meegebracht om GTA VI te kunnen spelen.” De groep brengt vooral tijd samen door tussen de trainingen. Dat is kleedkamerbeheer. Dat zet ik dinsdag op training. Als ze met elf zijn, toch.
Bij ons hoef je de console niet te verbieden: de geprefabriceerde kleedkamer heeft maar één stopcontact, en daar hangt de koffiemachine van de afgevaardigde aan. De tijd samen hebben we vanzelf, in de kantine, rond een tas koffie. Daar wordt het collectief gebouwd.
Sven Vermant spreekt van „perfecte omstandigheden”: de aanpassing aan het plaatselijke ritme is goed verlopen en iedereen is nog fit. Mijn perfecte omstandigheden zijn een zondag om drie uur zonder dat het giet op terrein 2. Dat helt. Qatar is vermoedelijk vlak. Op een vlak veld na, hè.
Er is ook een probleem met de opstelling. Anderlecht heeft Jayden Onia Seke, Joshua Nga Kana en Noa Ojea geen toestemming gegeven om met de selectie mee te reizen. De kapitein zegt dat hun vervangers ook kwaliteit hebben en dat het niets verandert aan de ambities. Ik heb mijn map weer opengedaan: als er drie spelers ontbreken, zeg ik exact dat, en ik geloof exact dat, zondag om 14.55 uur.
Domme vraag, maar weten jouw invallers dat ze kwaliteit hebben?
Ze weten het sinds ik het hun gezegd heb. Voor de rest is het reglement simpel: de eerste twee van elke groep en de acht beste derdes gaan door naar de zestiende finales. In juni verloren die jongens de finale van het EK U17 na strafschoppen tegen Italië. Strafschoppen laat ik ook oefenen. Als er nog licht is op terrein 2.
Het klopt, we hebben het nagekeken: HLN.






